.......normaal ben ik anders

Er staat een man in de spiegel
Die ik al heel lang ken
Hij kijkt me aan
En vraagt wie ik ben
Wat ik doe
Wat ik voel
Waar ik sta
Waarheen we gaan


Vanavond naar Frank Boeijen geweest. Ik luister graag naar zijn liedjes met een vaak melancholische ondertoon. Ik voel me vaak geraakt door de woorden die hij in zijn liedjes gebruikt. Dat is gekomen nadat ik haar heb ontmoet, Ch. ( de mooiste vrouw)


Weer een dag onder een onverbiddelijke zon.
Aan een naakte hemel
En natuurlijk haat ik jou
Omdat ik zoveel om je geef


Het was een paar jaar geleden dat ik contact met je kreeg. Eerst via een chat en later via MSN. Het klikte goed tussen ons en we wilden elkaar ontmoeten. Dat is toen snel gebeurt en ik ontmoette je samen met je vriendin. Na afloop bracht je me naar de trein en je pakte mijn hand. Wat was ik gelukkig! Ons contact werd heftiger en je belde me vaker. Je dronk in die tijd en zocht troost vanwege een ongelukkige relatie. Ik was blij iemand gevonden te hebben om mijn verdriet te delen.
Op mijn verjaardag belde je me want je wilde me graag alleen ontmoeten. Tot op de dag van vandaag was dat de gelukkigste avond van mijn leven. Samen aan de Waalkade bleven we de hele avond dichtbij elkaar. Samen de sterren kijken wilde jij en ik wilde alleen maar voor je zorgen. De volgende dag stuurde je een sms. Het was een vergissing geweest ........



Heb me lief, heb me lief, heb dit lichaam lief,
bemin mij, bevrijd mij van het duister in mijn hoofd,
mijn straat loopt hier dood


ik heb nog steeds moeite met dit te verwerken. Je zit nog in mijn bloed....


Niemand komt te weten hoe ik werkelijk ben.
Hoe verschrikkelijk ik ben.
Men zei dat ik op zoek was naar iets wat niet bestond.
Men zegt wel meer, totdat ik het vond.
Daarginds gaat de zon op, die hier ondergaat.
Het leven neemt een vlucht van wat ik achterlaat.



teksten: Frank Boeijen