woensdag 31 juli 2013
afwijzing, afwijzing
Sinds kort werk ik op een beschermd wonen groep. Het is leuk om te doen en ik kan mijn ervaringen delen. Vanmorgen was ik bijna op mijn gemak zelfs. Ik was even ik, ongedwongen en vrolijk. Dus maakte ik een grapje met een van de mensen van de woonbegeleiding. Gekscherend zei ik dat ik haar wel streng vond. Gewoon een grapje, even plagen. Vanmiddag kreeg ik een mail. Zij vind dat dat niet kan waar bewoners bijzitten. Vanaf dat moment gaat zoiets een geheel eigen leven leiden. Ik was even mezelf en ik wordt onmiddellijk gestraft. Ik denk altijd in straf. Alles wat niet goed loopt is straf voor mijn verleden in het internaat. Het liefst zou ik nooit meer naar dat werk gaan. Voor haar is het nu af zei ze maar voor mij begint het pas. De drempel overwinnen. Voor mij is er iets stuk gegaan vandaag.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Zo zou ik me ook voelen, alleen zou het mijn eigen schuld zijn, omdat ik teveel van mezelf laat zien Altijd netjes aan de anderen aanpassen, zucht....
BeantwoordenVerwijderenIk begrijp je heel goed. Ik vind het ook geen leuke opmerking van haar, en dan ook nog via de mail. Wat kinderachtig. Had ze je niet zelf kunnen aanspreken ? Het was gewoon een opmerking van je en een hele normale (in mijn ogen ook). Het ging toch in een ongedwongen en ontspannende sfeer ?
BeantwoordenVerwijderenMaar eerlijk gezegd, zou ik precies hetzelfde voelen en ook nooit meer heen willen. Maar laat je niet kisten door zo'n opmerking. Misschien zat ze wat raar in haar vel.
Maar jammer genoeg zal ik je niet op kunnen beuren. Als je al net zo onzeker bent als ik.
Maar GA er voor.
Sterkte.
Alisha.