Zoeken in deze blog
maandag 18 februari 2013
Ik kan niet slapen; U kent het wel, rusteloos woelen in een onrustig bed onder een dekbed gevuld met frustratie. Die frustratie komt omdat ik op de plank lig. Er komt geen uitspraak maar in plaats daarvan een mediation traject. En omdat traject te starten moet de uitspraak van de commissie aangehouden worden; op de plank leggen heet dat. Ik zal nooit meer weten wat de uitspraak van de commissie was . Na afloop van het mediation traject moet ik alles stoppen bij de commissie. Ik heb van angst en spanning de afgelopen weken veel geld aan niets uitgegeven en 3 x mijn woonkamer heringericht! De angst blijft. Tevergeefs troost gezocht bij iedereen die begrip toonde maar mijn troost is te gecompliceerd om te verzachten. Ik lig op de plank en dan slaap je hard. Volgende week zondag weer praten over misbruik met andere slachtoffers die voor mij net zo makkelijk daders kunnen zijn. Daarom heb ik zulke bijeenkomsten altijd vermeden. Ik voel me bedreigd in het gezelschap van mede slachtoffers. Ik lig op de plank in een donkere kast en ik kan niet slapen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten