Zoeken in deze blog

zaterdag 29 oktober 2011

kijken in de ziel van de ervaringsdeskundige

Gisteren rollenspellen gedaan tijdens de ervaringsdeskundigheidstraining.Er zijn dan 2 mensen die de begeleiding spelen en 1 persoon die de client is. De client had in de te spelen casus al vaker hetzelfde ingebracht en sommige andere groepsleden begonnen zich aan deze herhalingen van zetten te storen.
Hoe ga je daar als begeleiders van zo een groep mee om. Ik speelde een client die regelmatig aan de groep voorlegd dat hij weer een troostaankoop heeft gedaan en er achteraf spijt van heeft. De groep kan schijnbaar niet meer opbrengen deze wanhoop aan te horen en reageert dus geirriteerd. Wat doe je dan als begeleiders?
Ik vind dit soort dingen, zoals rollenspellen, erg interessant omdat het me veel inzicht geeft over mijn eigen denken en doen.
Jammer dat iemand is gestopt, dat is afscheid en afscheid ligt bij mij gevoelig en sowieso ben ik opgegroeid in een groep en hecht dus aan saamhorigheid binnen de groep.

Soms gebeurt het ook dat mensen geemotioneerd zijn en even weg gaan. Op zich denk ik dan dat dat van hun is en ik daar verder niets mee heb maar ik merk dat mensen in de groep er moeite mee hebben. Lastige dingen zijn ook dat  mensen voor zichzelf de lat zo hoog leggen dat ze steeds teleurgesteld raken omdat ze het niet functioneren zoals ze dat van zichzelf verwachten. Hoezeer wij, als groep dan ondersteunend naar hem toe zeggen dat hij de lat niet te hoog moet leggen en zijn inbreng wel degelijk goed was ,  ik weet uit eigen ervaring dat deze hulp niet aankomt omdat je denkt dat de groep dat zegt vanuit een positieve ondersteuning. Je denkt dan zo van : Ja , dat had ik ook gezegd in jouw geval. Het doet mij denken aan iets wat een psychiater in de serie van : "kijken in de ziel" zei. Hij sprak van een client die ook met een probleem zat waarop de psychiater zei: "Ik wil dat je je voorsteld dat er daar iemand zit die , net als jij, de lat zo hoog legt en dan boos wordt op zichzelf als hij niet aan zijn verwachtingen voldoet. Wat zou jij dan zeggen tegen die jongen"?

1 opmerking:

  1. Ja herkenbaar. Mooi beschreven. Is zo lastig in een groep en vooral de begeleiding daarvan. Gr Angela

    BeantwoordenVerwijderen